اندوه

 

از عشق مي نويسم

از وصل و از فراقش

از گريه هاي خاموش 

اندوه و درد و داغش

از او چون شقايق   

با ياس هم نفس بود

مانند يك كبوتر

دلگير از قفس بود

از او كه با نگاهش

آغاز شد ترانه

مي ريخت بر دل من

صد شعر عاشقانه

مثل نسيم يك شب

از خواب من گذر كرد

مانند يك ستاره

تا آسمان سفركرد